Αλληγορία
Πάτησε το εξώφυλλο για μεγέθυνση
| Ηθοποιός | Χαρακτήρας |
|---|---|
| Iraklis Pnefmatikakis | Εαυτός |
| Βάνα | Εαυτός |
| Yiannis Lambrou | Εαυτός |
| Πάνος | Εαυτός |
| Thomas Bodinas | Εαυτός |
| Θέμης | Εαυτός |
| Μαρίννα | Εαυτός |
| Άκης | Εαυτός |
| Thomas Gerasimidis | Εαυτός |
| Γιώργος | Εαυτός |
| Κώστας | Εαυτός |
| Θωδορής | Εαυτός |
| Δημήτρης | Εαυτός |
| Μιχάλης | Εαυτός |
Η ταινία ανακαλεί διάφορες περιόδους της ελληνικής ιστορίας. Ο Σφήκας μελετά και ερμηνεύει τα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής του, επηρεασμένος από τον μεταμοντερνισμό της δεκαετίας του 80. Ξεκινάει από την Αρχαιότητα, περνάει από τη βυζαντινή και τη φεουδαρχική εποχή, για να καταλήξει στον καπιταλισμό, χωρίς να προτείνει την κατάληξη αυτή ως οριστικό τέλος. Ακολουθώντας τη σπείρα αυτής της εξέλιξης, ο Σφήκας καταφεύγει στην ποιητική αλληγορία. Το κινηματογραφικό του ορατόριο, όπου οι άγγελοι συνθλίβονται στην άβυσσο των πολιτισμών, είναι κάτι περισσότερο από τη μεταμόρφωση μιας φιλοσοφικής ιδέας σε ταινία, γίνεται η ίδια η ψυχή του ποιητή που αναρωτιέται για την αέναη εξέλιξη της.